Sofokles (ok. 496-406 p.n.e.)

Srebrny, Stefan (1890-1962) Opracowanie

Łanowski, Jerzy (1919-2000) Opracowanie

Morawski, Kazimierz (1852-1925) Tłumaczenie

Antygona

83-04-04476-5

Wrocław :

Zakład Narodowy im. Ossolińskich,

1999.

Wyd. 13.

CXXII, 72 s. :

17 cm.

Biblioteka Narodowa. Seria 2, nr 1 nr 1

821.14'02-2:821.14'02(091)-2"-04"A/Z

Sofokles (ok. 496-406 p.n.e.). (ok. 496-406 p.n.e.). Antigónī Antigónī

Dramat grecki historia historia 5 w. p.n.e. 5 w. p.n.e.

Dramat grecki 5 w. p.n.e. 5 w. p.n.e.

500-401 p.n.e.

Bibliogr. s. CXVIII-CXXII. Bibliogr. s. CXVIII-CXXII.

Antygona" jest antyczną tragedią napisaną przez Sofoklesa około 440 roku p.n.e. należącą do kanonu literatury światowej. Akcja tragedii rozgrywa się w Tebach w czasach mitycznych. Po śmierci Edypa, dwaj bracia z królewskiego rodu, Eteokles i Polinejkes, toczą walkę o objęcie tronu, w wyniku której obaj giną. Władcą zostaje ich wuj Kreon, który uznaje Polinejkesa za zdrajcę i zakazuje wyprawienia mu pogrzebu. Decyzja Kreona, racjonalna politycznie, stawia członków rodu królewskiego przed wyborami, które muszą mieć dla nich tragiczne konsekwencje. Antygona, siostra Polinejkesa, łamie zakaz Kreona, by zgodnie z prawem boskim zorganizować pochówek brata. Czyn Antygony zmusza Kreona do skazania jej na śmierć za nieposłuszeństwo wobec wydanego przez siebie nakazu. Na wieść o śmierci pięknej księżniczki zamurowanej w grobowcu syn Kreona, Hajmon, popełnia samobójstwo, co z kolei doprowadza do samobójczego czynu jego matkę, królową Eurydykę. W ten sposób, zgodnie z zasadą antycznej tragedii, decyzja Kreona stawia jego najbliższych przed nierozwiązywalnymi po ludzku problemami, a jego samego doprowadza w konsekwencji do utraty rodziny i do głębokiego poczucia winy.